Kto może zostać diakonem stałym?

 

Diakonem stałym w Kościele katolickim może zostać:

• mężczyzna nieżonaty, który ukończył dwudziesty piąty rok życia;
• mężczyzna żonaty, który ukończył trzydziesty piąty rok życia, co najmniej 5 lat żyje w małżeństwie i uzyskał zgodę żony.

Święcenia mogą być udzielone po zakończeniu przez kandydatów trzyletniego okresu formacji (do rozpoczęcia wymagana matura). Okres formacji może być dłuższy w przypadku podjęcia przez kandydata magisterskich studiów teologicznych.

W archidiecezji katowickiej do formacji dopuszcza się mężczyzn zasadniczo przed ukończeniem 55 roku życia.

Ponadto kandydat musi być bierzmowany i wolny od nieprawidłowości wymienionych w kanonie 1041 Kodeksu prawa kanonicznego:

„Do przyjęcia święceń nieprawidłowymi są:

  1. kto podlega jakiejkolwiek formie amencji lub innej chorobie psychicznej, na skutek której — po zasięgnięciu opinii biegłych — jest uważany za niezdolnego do właściwego wykonywania posługi;
  2. kto popełnił przestępstwo apostazji, herezji lub schizmy;
  3. – nie dotyczy
  4. kto popełnił dobrowolne zabójstwo albo spowodował spędzenie płodu, gdy skutek nastąpił, oraz wszyscy pozytywnie współdziałający;
  5. kto poważnie i z rozmysłem zranił siebie lub innego albo usiłował odebrać sobie życie;
  6. kto wykonał akt święceń zarezerwowany mającym święcenia biskupie lub prezbiteratu, albo nie mając tych święceń, albo nie mogąc go wykonać na skutek zakazu wynikającego z jakiejś kary kanonicznej deklarowanej lub wymierzonej”.